บทที่ 33 ตอนที่ 33

ทหารยามหน้าตาซีดเผือด รีบคุกเข่าลงกับพื้น และวิงวอนขอความเมตตา

“โปรดเมตตาพวกกระหม่อมด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

“ได้โปรดเมตตาด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

กรามแกร่งของจามีลขบกันแน่น ในอกของเขาร้อนรุ่ม กายหนุ่มก็ร้อนระอุราวกับถูกสุมด้วยไฟ

“งั้นไปตามหานางให้พบ แล้วมาบอกเรา”

“พ่ะย่ะค่ะ”

ทหารยามทั้งสองคนรีบวิ่งกันไปคนละทิศคน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ